سیزدهم شهریورماه، روز بزرگداشت ابوریحان بیرونی است. ابوریحان محمد بن احمد بیرونی (زاده‌ی چهاردهم شهریورماه ۳۵۲، کاث، خوارزم – درگذشته‌ی بیست و دوم آذرماه ۴۲۷، غزنین)، دانشمند بزرگ و ریاضی‌دان، ستاره‌شناس، تقویم‌شناس، انسان‌شناس، هندشناس و تاریخ‌نگار بزرگ ایرانی سده‌ی چهارم و پنجم هجری است. بیرونی را بزرگ‌ترین دانشمند مسلمان و یکی از بزرگ‌ترین عالمان ایران و جهان می‌دانند. او هم‌چونین به‌عنوان پدر علم انسان‌شناسی و هندشناسی شناخته شده است.
بیرونی به زبان‌های یونانی، هندی و عربی مسلط بود و شمار رساله‌های او را بیش از یکصد و چهل و شش اثر گزارش کرده‌اند. از مهم‌ترین اثرهای او می‌توان به التنجیم در ریاضیات و نجوم، آثارالباقیه در تاریخ و جغرافیا، قانون مسعودی که نوعی دانشنامه ‌است و کتاب تحقیق ماللهند درباره‌ی شرایط تاریخی و جغرافیایی و عادات و رسوم و طبقات اجتماعی هندوستان اشاره کرد.

دسته‌ها: مشاهیر

0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.