سازمان نهضت سوادآموزی ایران، یک سازمان دولتی ایرانی است که در روز هفتم دی‌ماه سال ۱۳۵۸ به فرمان روح‌الله خمینی، رهبر وقت جمهوری‌اسلامی و به‌منظور آموزش خواندن و نوشتن به بزرگسالان و همین‌طور کودکانی که به مدرسه دسترسی ندارند شکل گرفت.
از آمار فعالیت‌های نهضت در سال‌های ۱۳۵۹ و ۱۳۶۰ اطلاع دقیقی در دست نیست. تنها اعلام شده است که طی این سال‌ها ۷۴۱ هزار نفر زیر پوشش برنامه‌های سوادآموزی قرار گرفته‌اند. در سال ۱۳۶۱ نهضت سوادآموزی طرح ضربتی سوادآموزی را مطرح کرد، لکن طرح یادشده شکست خورد. طرح آموزش فردبه‌فرد در سال ۱۳۶۲ مطرح شد که بر اساس آن افراد باسواد خانواد‌ه‌ی بی‌سوادان را یاری می‌کردند تا به مهارت‌های سوادآموزی دست یابند. از آن زمان به بعد طرح‌های گوناگون دیگری به اجرا در آمده ‌است که شامل طرح‌های «گامی به‌سوی نور»، «سرباز معلم»، «لازم التعلیم» و «مساجد» می‌شود.
بر اساس آخرین نتیجه‌های سرشماری عمومی در سال ۱۳۷۵ از میان پنجاه و دو میلیون نفر جمعیت شش ساله و بالاتر کشور، چهل و یک میلیون نفر باسواد بوده‌اند و بدین‌ترتیب میزان باسوادی در کشور معادل هفتاد و پنج درصد است. از مجموعه باسوادان کشور پنجاه و چهار درصد را مردان و چهل و شش درصد را زنان تشکیل می‌دهند.

دسته‌ها: دولتی

0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.